سرگردان

زکجا امده ام؟امدنم بهر چه بود؟....به کجا می روم اینک,ننمایی وطنم

کی چه شکليه؟

 

سلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــام

  • مقدمه:

این دنیایه مجازی باعث شده ما آدمها با هم ارتباط برقرار کنیم بدون این که حتی همدیگه رو دیده بایم

اما اون چه که مسلمه همه ی ما در اولین لحظه هایه اشناییمون تصویری از طرفه مقابلمون رو تو ذهنمون می سازیم که این تصویره اولیه زیاد هم واضح و صحیح نیست اما با گذشته زمان وقتی که شناخته بهتری از هم پیدا کردیم این تصویر هم تغییر می کنه جوری که بعضی وقتها هیچ شباهتی به اون تصویر اول نداره

من به سرم زد تصویر ذهنیه خودم رو از شما دوستایه مجازیم بهتون نشون بدم

دوست دارم بدونم چه قدر به واقعیت نزدیکه

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آبجی تینا و داداش اهورا

اول این جوری بودن:

یه مدتی این جوری شدن:

حالا این جورین:

چند ساله دیگه این جوری می شن:        

(اون وسطی ها نی نی هاشونن)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آقا مهدی

گذشته و حال وآینده اش هیچ فرقی نمی کنه فکر کنم به خاطر رشته اش همواره این جوریه:  

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مسعود(که رفت)

خیلی حساس بود همیشه هم یه چیزی بود که دلشو بشکنه واسه همیم معمولا این شکلی بود:

وقتی هم حالش خوب بود دیگه خیلی خوب بود این جوری:

آخرش هم که این جوری شد:

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ایلیا

داره هفتا کتاب رو با هم می خونه:    

این جا هم دارن با آرسو و امید بحث می کنند:

اینم وقتیه که می خواد یه مسئله ی مهم رو واسه من توضیح بده اما من متوجه نمی شم:

۱۰۰ ساله دیگه که یه فیلسوف شده:

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سحر(همزادم)

این قدر واسه کنکور خونده این شکلی شده:

اینم قیافه اش وقتی از جلسه اومده بیرون:

اینم مربوط می شه به چند ساله دیگه:

(با اجازه همه ی این مراحل رو بنده امسال طی خواهم کرد)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

میلاد

قبلا ( یه سال پیش ) این جوری بود :      (یعنی زلزله)

حالا بزرگ تر شده رفته تو کاره سیاست اینه که این جوری شده:

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عمران(آقایه شاعر)

چند حالت داره

حالت اول وقتی که یه شعر داره بهش الهام می شه:

حالت دوم می خواد شعری که بهش الهام شده رو بنویسه:

حالت سوم وزن یه قسمت از شر جور در نمی آد:

و حالت چهارم بالاخره زحماتش نتیجه می ده و شعر تموم می شه :

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مریم جون مامانه آرین

این کله خونواده است:

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

گلناز

چون دوست داشتنیه این جوری تصورش کردم:

این جام که می بینید تو کلوب داره با ملت بحث می کنه:

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

و در اخر

وفادار دلشکسته

که ۱۰۰٪ از این که اسمشون رو این جا می بینند تعجب می کنن

اما به چند دلیل تصویر ایشون رو هم می ذارم

۱ـ وبلاگه ایشون جز اولین وبلاگ هاییه که من شناختم

۲ـ با گذشته این همه وقت هنوز وبلاگی به قشنگیه وبلاگشون پیدا نکردم

۳ـ این شکلک ها رو هم ایشون لطف کردن بهم نشون دادن

 

همون طور که از اسمشون پیداست

روزها این جورین:

شب هام این جوری:  (خوابه sh)

ـــــــــــــ

خوب حالا به نظر شما من چه شکلیم؟

باذکر دلیل لطفا.بدون دلیل قبول نیست

 

پ.ن ۱: از اون جایی که من الزایمر دارم احتمال این که دوستی رو از یاد برده باشم زیاده پس اگه می بینید اسمتون این جانیست حتما بگید که بذارم

پ.ن۲:آًقامسعودقبل از رفتنشون لطف کردن به لوگویه خوشکل واسه من ساختن این کدشه اگه دوست داشتید می تونید تو وبلاگتون بذارید:


href="http://www.manesargardan.persianblog.ir">

 

دوستون دارم

 

فعلا...

 

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٦/٥/۱۸ساعت ۳:٢۱ ‎ب.ظ توسط منٍ سرگردان نظرات ()